โลกของความรัก เต็มไปด้วยทางเดินซับซ้อน
คนที่ใช่ของกันและกัน จึงเดินสวนทางกันเสมอ
ทำให้บางครั้ง....... พอเจอคนที่ใช่................

เราก็เป็นได้แค่...ใครบางคน....ของเขา


ครั้งหนึ่งฉันเคยเจอเพื่อนสนิทของ
คนเคยรักตอนเผชิญหน้ากันแบบ
เราสามคนก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน
ว่า เธอรักคนของฉันอย่างเต็มหัวใจ

เคยมีคนบอกว่า เธอเป็นคนใกล้ชิด
เขาในฐานะเพื่อนที่มีความรู้สึกพิเศษ
ให้เขาขณะที่เขาวางเธอไว้ในตำแหน่ง
เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้นแต่เวลาที่ไม่มีใคร
คงแอบ... เล่นเกมหัวใจไว้บ้าง.......

แม้ไม่ได้รัก แต่ก็หล่อเลี้ยงเธอไว้ด้วย
ความหวังเป็นครั้งคราว เพื่อเก็บคนคนหนึ่ง
ไว้ให้ทุ่มเทให้ทำดีกับตัวเอง แล้วก็ทำเป็น
ไม่รู้ไม่ชี้กับความรู้สึกดีๆ ที่อีกฝ่ายมอบให้


“การเล่นเกมหัวใจ หรือ
ล้อเล่นกับความรู้สึกใครสักคน
เป็นเรื่องสนุกของคนที่เป็นผู้เล่น
แต่........เป็นเรื่องเศร้า...........
สำหรับคนเป็นหมากในกระดาน”..

หากมองเรื่องนี้ด้วยความเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
ที่มีรัก โลภ โกรธ หลง ฉันคงรู้สึกว่าเป็นผู้ชนะ
แต่..........ถ้ามองในฐานะผู้หญิงด้วยกัน

คงไม่มีอะไรโหดร้ายกับหัวใจผู้หญิงคนหนึ่ง
มากเท่ากับการได้เห็นคนที่....ตัวเองรัก......
และเฝ้ารอ... ด้วยหวังว่าวันหนึ่งความดีจะชนะใจ
ไปมีตัวตนอยู่กับใครอีกคน ที่บังเอิญเดินผ่านมา
ได้ไม่นาน.......


“การยืนอย่างมั่นคง ..เดินอย่างมั่นใจในโลก
ของความรัก.................ไม่ใช่เรื่องง่าย
เพราะเราจะถูกหมุนไปหมุนมาจนเวียนหัว
และเดินหลงทางไปอย่างไร้เป้าหมาย”

จะเห็นได้ว่า ทั้งตัวเราองและคนรอบข้าง
อีกมากมาย.......หัวใจถูกหมุนตลอดเวลา
อย่างคนนั้นรักคนนี้...แต่คนนี้กลับไปรักคนโน้น
และคนโน้นก็ไปรักใครก็ไม่รู้..ที่ไม่ได้รักเขาเช่นกัน
แล้วทุกคน ก็ส่งต่อวงจรความรักเว้าแหว่ง ขาดๆ เกินๆ
ไปเป็นทอดๆ ผลัดกันเป็นคนเล่นเกมส์ และ ผลัดกัน
เป็นหมากกระดานอยู่อย่างนั้น


สุดท้ายเราต่างต้องร้องไห้ด้วยความผิดหวัง


มาสร้างวงจรความรักที่สมดุลกันเถอะ
โดยเริ่มต้นจากตัวเองก่อน
กล้าพูดคำว่า ” ไม่” ให้ชัดเจน กับคนที่เราไม่ได้รัก
และหัดพูดคำว่า “ไม่เป็นไร “ และ “ขอบคุณ”
กับคนที่กล้าพูดว่า....ไม่ได้รักเรา”

เก็บมาฝากจากหนังสือดีสักเล่มมอบให้เพื่อนๆทุกคน

ทำชีวิตให้มีค่า มองให้เห็นคุณค่าของคนอื่น
และมอบความรัก....ให้คนที่เห็นค่าเรา

ความรัก... เมื่อมันเกิดขึ้นได้
มันก็ย่อมหมดลงได้เช่นกัน
ถ้าเรารู้ว่าความรักของเรากับเขา
...ใกล้จะหมดลง...
ถามว่า เราจะปล่อยให้มันหมดแล้วหมดเลย
หรือจะช่วยกัน เติมเต็มหัวใจ
ให้มันกลับมาเต็ม อีกครั้ง

ครั้งหนึ่งหัวใจของเราอาจว่างเปล่า
เราอาจเคยเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ มาวิ่งวันอยู่ในหัวใจ
หลายคนอาจเคยใช้ชีวิตผ่านไปวันๆ จนเป็นเรื่องปกติ
แต่พอวันหนึ่ง เมื่อมีคนก้าวผ่านเข้ามาในหัวใจที่ว่างเปล่า
สิ่งที่เคยว่าง เคยโล่ง เคยไม่มีอะไร
กลับเป็นสิ่งที่ มีอะไรต่อมิอะไร เพิ่มเติมเข้ามา
นั่นคือความรู้สึกดีๆ ที่ถ่ายทอดจาก คนหนึ่ง ไปสู่ คนหนึ่ง
กลายมาเป็นความรักในเวลาต่อมา

แต่หลายคนมักจะพูดเสมอว่า
ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ
เหมือนกับที่เราเองอาจไม่ทันได้รู้ตัวว่า
ความรัก...มันก็ค่อยๆ หมดลงได้เสมอ เช่นกัน
เวลาที่เราอิ่มเอมกับความสุขที่อยู่รอบกาย
เรามักไม่ทันนึกถึงความไม่แน่นอนที่อาจเกิดขึ้นได้
วันนี้รักกันมาก เรามีความสุขหยิบยื่นให้กันและกัน
ราวกับว่ามันไม่มีวันหมด หากเหตุการณ์เกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้
ไม่เหมือนเดิมล่ะ จะทำยังไง

การยอมแพ้...ไมใช่ทางออก
การดื้อดึงที่จะรักษาความรักเอาไว้...ก็ไม่ใช่การฝืน
หากเราทำทุกอย่างเพื่อให้ความรักที่เคยมุ่งหน้าไปผิดทาง
กลับมาเข้าที่เข้าทางได้เหมือนเดิม
นั่นต่างหากคือสิ่งที่ดีที่สุด ที่เราควรช่วยกันทำ

เติมความรัก...ไม่ยากหรอก
เพราะทุกคนต่างก็เคยทำมาแล้ว
แค่ทำเหมือนตอนแรกๆ ที่รู้สึกดีๆ ต่อกัน
อะไรที่เคยทำให้เขาแล้วเรามีความสุข นั่นแหละคือสิ่งที่จะเติมเต็ม
บางคนมีความสุขง่ายๆ เพียงแค่มีใครสักคนมาทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ให้
ไม่ต้องทำอะไรที่ยิ่งใหญ่
เลือกทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาพอใจ...แค่นี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นดีๆ
ที่จะเติมเต็มความรักให้กลับมาสดใสเหมือนเดิม

อย่าปล่อยให้ความรักมันค่อยๆ หมดลง...
โดยที่เราไม่พยายามที่จะทำอะไรเลย
ลองย้อนถามตัวเองดูว่า...
สาเหตุที่สีของความรักมันจางลงนั้น เกิดจากอะไร
เราบ้างานมากไปหรือเปล่า?
เราสองคนมีเวลาเจอกันบ่อยๆ เหมือนช่วงแรกไหม
หนังเรื่องล่าสุดที่ดูด้วยกันคือเรื่องอะไร?
เคยไปเที่ยวไกลๆ ด้วยกันอีกไหม นับตั้งแต่คบกันเป็นแฟน

เมื่อรู้ตัวแล้ว ก็เท่ากับรู้วิธีที่แต่ละคนจะเติมความรักของตัวเอง
การปล่อยให้ความเร่งรีบในชีวิตประจำวัน
มาเบียดบังเวลาที่จะเอาใจใส่กันเป็นเรื่องอันตราย
อย่าคิดว่า ไม่เป็นไรหรอก
เขาไม่คิดมากหรอก
เพราะถ้าวันหนึ่งเขาเกิดเบื่อขึ้นมา...
จนความรักของเขาที่มีต่อเรา
ลดปริมาณลง มันอาจสายเกินไปที่จะไปตามแก้ทีหลัง

หัวใจคนมันบอบบางกว่าที่คิด
อย่าปล่อยให้หัวใจมันว่างเปล่า เพราะขาดคนดูแล
เอาใจใส่กันเยอะ
เติมเต็มสิ่งดีๆ ให้กันบ่อยๆ
เพียงแค่นี้...ความรักระหว่างเรา
ก็ยังจะ เต็ม อยู่ในหัวใจของเขาตลอดไป

วันนี้ เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้...
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
สักวันเราจะรู้ว่า สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้
เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต

วันหนึ่ง หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก

เวลา.. จะสอนเราเองว่า ความผูกพันกับสิ่งใดๆในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ
อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง
คิดเสียว่าเราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้นๆ
เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายๆสิ่ง

เปรียบเสมือน เรามีแก้วนำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้า...เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย...เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย...เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ...
ต้องเติมสิ่งต่างๆ ในเวลาที่แตกต่างกัน ตามความเหมาะสม

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที ในแก้วใบเดียวกัน
แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..เริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา...

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่งนั้น..ไม่ผิด
ถ้าเราค่อยๆปรับใจ..ปรับตัวของเราเอง..
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาสได้ผูกพัน
ซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาสได้รักนั่นเอง

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น... คือ ความรัก
ถ้าคุณเศร้า..เหงา..คิดถึงเค้า..อยากเจอ..อยากพูดคุย... คือ ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใครๆที่ไม่ใช่คุณ... คือ ความใคร่
อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว

ถ้าคุณเมามาย..เค้าลูบหลังไหล่..ดูแล... คือ ความรักที่บริสุทธิ์ใจ
ถ้าคุณเมามาย..เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย... คือ ความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเข้าหา.. แต่เค้าหนี... ... คือ ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว
ถ้าคุณหนี.. แต่เขาวิ่งตามมา... ... คือ ความรัก ที่ยังไม่มีจุดจบ

ถ้าคุณร้องไห้ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ...
คุณคือ คนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย

แต่ถ้าคุณพอใจ..จงรัก..และมอบความรักให้กับเค้า...
แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม


จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้.. ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า
จงภูมิใจที่มีความใคร่.. เสน่หา
เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป...